Held in het leerlandschap

Als ik nadenk over creatief denken en onderwijs – of creativiteit en persoonlijke ontwikkeling in bredere zin – dan staat mij de reis- of heldenmetafoor voor de geest.
De held gaat op reis, wordt uitgedaagd, moet zichzelf en nog veel meer overwinnen, af en toe geholpen door een goddelijke hand. Het beeld van de leerling die worstelt met de lesstof, terzijde gestaan door de leerkracht, dringt zich aan mij op.

Door de bril van deze metafoor zie ik verschillende soorten tochten die de held c.q. het kind kan maken door het leerlandschap; de doeltocht, de zoektocht en de zwerftocht…

Doeltocht: Het doel – de bestemming van de tocht – is bekend en de weg er naartoe ook. In onderwijstermen: Je weet wat het kind moet leren en je geeft instructie, zodat het kind de kennis of vaardigheid van je kan overnemen; kopiëren, reproduceren, weinig creatief – maar nodig.

Zoektocht: Ook hier is het doel bekend, je weet wat het kind moet leren. Je biedt het doel op een of andere manier aan, maar het kind gaat zélf op zoek naar hoe dat doel te bereiken; proberen, experimenteren, creatief (probleem oplossend) – nodig.

Zwerftocht: Er is geen doel en er is – dus? – geen bekende weg daar naar toe. Dit is het domein van dagdromen, fantasie en – schijnbaar – doelloos bezig zijn; ontdekken, exploreren, creatief (kans zoekend) – broodnodig.

Kinderen, grote mensen en mythische helden, hebben behoefte om zich langs al deze wegen te ontwikkelen. Zijn we het ene moment op zoek naar iets nieuws, dan weer hebben we behoefte om uitgedaagd te worden en soms moeten we bij de hand genomen worden. Daar moeten we ook rekening mee  houden bij het inrichten van lessen; wissel instructie af met zelf ontdekken en geef ook – en dat ‘vergeten’ we vaak, om wat voor redenen dan ook – veel ruimte om te zwerven.

Ik zal in de toekomst op deze webblog, in een reeks blogposts met lesideeën, voorbeelden geven van hoe deze wegen samen gebruikt kunnen worden binnen een lesthema.

En ik worstel nog met de vierde tocht, die impliciet ontbreekt, waarbij het doel onbekend is maar de weg bekend. Misschien is dat wel de verveeltocht?

Hartelijks,
David

Koppelingen met creativiteit – algemeen, visie & achtergronden

Advertisements

Over davidvdkooij

Passie voor Creatief Denken en Onderwijs.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Held in het leerlandschap

  1. Dag David,

    Die 4e tocht is misschien de levenstocht. Voor een groot deel is de weg geplaveid van geboorte tot dood. Allerlei fases doorloop je vanzelf, automatisch, instinctief, gedachteloos, intuïtief . Bijv. de fysieke ontwikkeling, psychologische fasen, sociaal emotioneel, voortplanting.
    We denken vaak en hopen het ook dat we op de meeste processen veel invloed hebben en dat we erop kunnen sturen. Maar veel in het leven overkomt je en het is vooral een kwestie van de stappen zetten op het levenspad. Op cruciale momenten kun je best een eigen richting kiezen die doorslaggevend zijn, alleen doen we dat op die momenten meestal niet. Kortom: wat mij betreft is de 4e tocht, de levenstocht!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s