De KLEiPAD

Dit lesidee is geboren uit frustratie. Het zit zo. Drie weken geleden bestelde ik een iPad2, zo’n splinternieuw, flinterdun en vederlicht social media kanon. En wachten maar. Levertijd 1-3 weken. Je voelt hem al. 3 weken voorbij, geen iPad. Overigens wel keurig bericht dat ik nog een week of wat geduld moet hebben: ‘Hoeveel kunnen we helaas niet zeggen.’ Grr.

iPads zijn hot. Veel discussie op internet over hoe een iPad het best te gebruiken in de klas. Er komen veel ‘apps’ beschikbaar met leertoepassingen voor taal, rekenen, wereldoriëntatie en nog veel meer. Maar ja, als je geen iPad hebt, dan gaat het feest niet door. Of toch?

Lesidee: 100+ toepassingen voor de iPad en een historisch perspectief

In de periode dat ik nu zonder iPad zit, heb ik rustig na kunnen denken over wat ik er allemaal mee kan gaan doen. Surfen op de bank, twitteren tijdens #DWDD en #twidioom zonder die onhandige laptop op schoot, apps downloaden – en gebruiken mag ik hopen. Heel praktisch als ik gitaar speel, snel even dat ene rifje opzoeken op the-ultimate-guitar.com. En net als bij brainstormen raakt de stroom ideeën snel uitgeput. Tijd om balorig te worden!
Samen met mijn zoon kwam ik op nog veel meer ideeën…

  • Dienblad
  • Scheerspiegel
  • Plank om auto mee uit de modder te helpen
  • Object d’art
  • Schep
  • Snijplank
  • Ovenplaat
  • Fotolijstje
  • Presse Papier
  • Karateplankje
  • Laptop zonneschermpje

Dus vandaag een oefening die simpel is om uit te leggen, maar best lastig om te doen; flexibel associëren. Als variant op de bekende ‘bedenk 100 alternatieve toepassingen voor een paperclip’ is de vraag: bedenk meer dan 100 toepassingen voor een ipad. De bedoeling: snel en ongeremd (=uitstel van oordeel) ideeën verzinnen én LOL.

Tip: Zodra een associatietraject vastloopt (bijvoorbeeld als je geen keukentoepassingen – warmhoudplaatje – meer kun bedenken voor de ipad) schakel je over op een ander toepassingsgebied: meubelmakerij (stoelleuning), automontage (zonneklep), bejaardentehuis (bingokaart), kinderopvang (slabbetje) en ga zo voort.

Geschiedenisles – Historische analogieën

Neem de kinderen in de klas mee op een reis langs de voorlopers van de iPad; kleitabletten, wastafeltjes en telraampjes. Zoek samen naar analogieën. Maak op een groot veel papier een tekening van een hedendaagse iPad en zijn illustere voorgangers. Maak verbindingen tussen gelijksoortige functionaliteiten, zoek naar voor– en nadelen en zet die op een rijtje. Hieronder twee maal een copy-paste van Wikipeadia ter inspiratie.

Kleipad

Een kleitablet is een tablet gemaakt uit klei dat als een veel voorkomend informatiemedium gebruikt werd bij de Sumeriërs, Akkadiërs, Assyriërs, Babyloniërs, Eblaïeten, Elamieten, Hettieten en onder andere de Minoïsche- en Myceense beschaving eind 4e millennium v.Chr.
De Sumerische wigvormige karakters werden gegraveerd op de tabletten met het gebruik van een naald. Daarna liet men ze drogen in de zon of bakte men ze in een oven, waardoor de tabletten keihard werden en veel langer meegingen.
Verzamelwerken van deze kleidocumenten worden gezien als de allereerste archieven. Ze vormden ook het begin van de allereerste bibliotheken.

Waspad

Een wastafeltje – Latijn: tabula – is een rechthoekig houten plank(je) met opstaande randen dat binnen die randen aan één zijde bestreken is met donkere (groene, rode, zwarte) bijenwas. Met behulp van een scherpgepunte metalen griffel – Latijn: stilus – kon in die was een tekst opgeschreven worden, in grootte variërend van een notitie / brief(je) tot een bladzijde van een boek. Gedurende de Oudheid en de Middeleeuwen hing het wastafetje met de griffel in een étui aan de gordelriem van elke geletterde man (en soms ook vrouw). De griffel kon (en werd) zo nodig als steekwapen gebruikt worden – denk bijvoorbeeld aan de diepbedroefde Floris die voor het graf van zijn geliefde Blancefloer zichzelf van het leven wil beroven met het schrijfgerei dat hij van haar cadeau kreeg toen hij haar moest achterlaten, omdat hij elders naar school moest gaan, met de bedoeling dat hij telkens aan haar zou denken als hij zijn wastafeltje(s) zou gebruiken, én als aansporing om haar troostende brieven te schrijven: liefde doet pijn! Daarvoor werden wastafeltjes ook gebruikt, en twee scharnierende wastafeltjes met de beschreven kant naar binnen tegen elkaar geklapt konden met een lint aaneengebonden worden en met een zegel van was beveiligd worden tegen de nieuwsgierige ogen van ongewenste lezers.

Het wastafeltje is de voorloper van het inmiddels in onbruik geraakte lei(tje)noot: de Leipad (waar ik mij inmiddels mee troost) – met krijtje, en was ook bedoeld om te léren schrijven. Het wastafeltje was niet bedoeld voor eenmalig gebruik, maar integendeel voor herhaaldelijk gebruik. Daarvoor moest de gebruiker de in de was gekraste letters uitwissen door de was eerst zacht te maken door die bij een warmtebron houden en vervolgens glad te strijken: tabula rasa. Voor het gladstrijken gebruikte men de platte achterzijde van de griffel.

Advertenties

Over davidvdkooij

Passie voor Creatief Denken en Onderwijs.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s